Fizjoterapia - zabiegi

NZOZ „GERONIMO” zapewnia komplementarną ofertę zabiegów z zakresu medycyny fizykalnej. Jednocześnie, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Pacjentów, nieustannie poszerzamy gamę dostępnych usług. W naszej aktualnej ofercie znajdują się m.in. elektroterapia, fototerapia, krioterapia, laseroterapia, magnetoterapia, ultradźwięki. Proponujemy również taping medyczny – niezawodny system regeneracji organizmu, poprzez aktywację układów neurologicznego i krążenia.

Elektroterapia

Diadynamik

Diadynamik – prądy modulowane małej częstotliwości (50 i 100 Hz), powstałe przez nałożenie na prąd stały prądu sinusoidalnego. Prądy Diadynamik mają silne działanie przeciwbólowe, zmniejszają napięcie mięśniowe, rozszerzają naczynia krwionośne, wpływają na przewodnictwo nerwowe.

Wskazania: zespoły bólowe kręgosłupa, nerwobóle, choroba zwyrodnieniowa stawów, stany pourazowe, zanik mięśni z nieczynności, porażenia obwodowego nerwu twarzowego, półpasiec, odmrożenia, obrzęk na tle zaburzeń odżywczych.

Przeciwwskazania: stan zapalny skóry, rozrusznik serca, nowotwór, miażdżyca, ciąża, porażenie spastyczne, ubytki naskórka, nadwrażliwość na prądy elektryczne, zaburzenia czucia, zakrzepowe zapalenie żył, metalowe elementy w organizmie.

Elektrostymulacja

Elektrostymulacja – zabieg elektroleczniczy, mający na celu wywołanie reakcji motorycznej mięśnia lub grupy mięśni. Efekt ten może być osiągnięty dzięki dostatecznie szybkiej zmianie natężenia prądu zarówno stałego, jak i zmiennego o różnej częstotliwości, szerokości oraz kształcie impulsu.

Wskazania: zaniki mięśniowe po unieruchomieniu stawów, leczenie złamań.

Przeciwwskazania: ciąża i laktacja.

Galwanizacja

Galwanizacja – zabieg elektroleczniczy, w którym wykorzystuje się prąd stały. Działa on kojąco na nerwy czuciowe a pobudzająco na nerwy ruchowe.

Wskazania: zwyrodnienie stawów kończyn i kręgosłupa, nerwobóle, zapalenia w obrębie układu nerwowego, choroby neurologiczne, choroby i zaburzenia układu krążenia obwodowego, zanikanie mięśni, porażenia wiotkie, kontuzje stawów, mięśni, ścięgien.

Przeciwwskazania: ciąża i jej podejrzenie, skaza krwotoczna, podwyższona temperatura ciała, sztuczny rozrusznik serca, wszczepiony w ciało metal, niewydolny układ krążenia, tworzenie się zakrzepów, zatorów, zapalenie żył, choroba nowotworowa, choroby zapalne skóry, słaba kondycja zdrowotna, gruźlica płuc.

Interdyn

Interdyn – prądy interferencyjne, które wpływają bezpośrednio na mięśnie, nerwy i przemianę materii na poziomie komórek. Powodują podniesienie progu bólu, pobudzenie oraz wpływają korzystnie na wegetatywny układ nerwowy.

Wskazania: choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa, nerwobóle, porażenie nerwu twarzowego, choroba Raynauda, zaniki mięśni, zapalenia okołostawowe, stany po urazach stawów, mięśni oraz ścięgien, zaburzenia krążenia obwodowego, półpasiec, utrudniony zrost kostny, odmrożenia, obrzęki, krwiaki i wysięki.

Przeciwwskazania: stany zapalne skóry, ubytki naskórka, zakrzepowe zapalenia żył; osobnicza nadwrażliwość na prądy elektryczne, rozrusznik serca, metal w organizmie, porażenia spastyczne, choroby nowotworowe, miażdżyca, zaburzenia czucia, ciąża.

Jonoforeza

Jonoforeza – zabieg z użyciem elektrycznego prądu stałego, który pomaga wprowadzić do organizmu przez skórę substancje aktywne (np. leki, preparaty kosmetyczne). W medycynie zabiegi jonoforezy stosuje się w leczeniu stanów zapalnych, przy zwyrodnieniu stawów, uśmierzaniu bólu oraz w zabiegach, mających na celu obniżenie napięcia mięśni.

Wskazania: nerwobóle, polineuropatie, zespół bólowy w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa, artrozy, obwodowe porażenia, zaburzenia krążenia obwodowego, utrudniony zrost kostny.

Przeciwwskazania: ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich, wypryski, owrzodzenia, stany gorączkowe, miejscowe zaburzenia czucia, wszczepiony rozrusznik serca, endoprotezy, miażdżyca.

Prądy interferencyjne (prądy Nemeca)

Dynamiczne pole interferencyjne skutecznie zapobiega zjawisku przystosowywania się tkanek do działania prądów, dzięki czemu daje silny efekt przeciwbólowy. Dodatkowo pole to wywołuje skurcze mięśni szkieletowych oraz gładkich, rozszerza naczynia krwionośne, zwiększa ukrwienie oraz wpływa na poprawę odżywiania i zwiększanie przemiany materii tkanek. Usuwa ponadto obrzęki pourazowe i alergiczne, działa na autonomiczny układ nerwowy, zmniejsza napięcie nerwów współczulnych i wpływa na funkcję kory nadnerczy.

Wskazania: stłuczenia tkanek miękkich, wykręcenia stawów, choroby zwyrodnieniowe stawów i stawów kręgosłupa rwa kulszowa, ramienna, nerwobóle międzyżebrowe, miażdżyca zwężająca tętnic, choroby: Buergera, Raynauda, Sudecka, przykurcz Volkmanna, nietrzymanie bądź zatrzymanie moczu, ostrogi piętowe, odmrożenia.

Przeciwwskazania: stany gorączkowe, ropne stany zapalne skóry lub tkanek miękkich, wypryski, świeże naderwania mięśni, ścięgien i więzadeł, złamania z odpryskami kości, nie stosować na okolicę serca.

Prądy Kotza (prądy „rosyjskie”)

Jest to prąd zmienny o częstotliwości 2do 10kHz modulowany z częstotliwością 50Hz. Prądy te wykorzystywane są do odbudowy napięcia mięśniowego jako skutek urazu lub operacji, zwiększenia siły mięśniowej w sporcie oraz gdy wykonywana jest rehabilitacja.

Wskazania: zaniki mięśniowe z unieruchomienia, trening mięśniowy, porażenia obwodowe mniejszego stopnia, stymulacja mięśni, stymulacja zrostu kostnego, przeciwbólowe, wspomagania treningu siłowego lub wytrzymałościowego mięśniowego, uszkodzenie przewodzenia nerwowego.

Przeciwwskazania: stany zapalne skóry, ubytki naskórka, osobnicza nadwrażliwość na prąd, rozrusznik serca, porażenie spastyczne, nowotwory, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca, zaburzenie czucia, metal w organizmie, ciąża.

Prądy Tens

Prądy Tens – prądy średniej i wysokiej częstotliwości silnie działające przeciwbólowo. Działanie przeciwbólowe oparte jest na wygaszaniu bólu przez stymulację nerwów.

Wskazania: ostre i chroniczne zespoły bólowe mięśni, kręgosłupa i stawów, nerwobóle, trudno gojące się rany i owrzodzenia.

Przeciwwskazania: stan po wszczepieniu rozrusznika, pierwszy trymestr ciąży.

Prądy Traberta

Prądy Traberta – zabieg, w którym wykorzystuje się przerywany prąd galwaniczny o prostokątnym kształcie impulsu i stałych parametrach. Działa silnie bodźcowo, zmniejszając odczucie bólu i poprawia krążenie.

Wskazania: choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, zespoły bólowe kręgosłupa, stany zwiększonego napięcia mięśniowego, zespoły niedokrwienne kończyn.

Przeciwwskazania: takie same jak w innych zabiegach elektroleczniczych.

Fala uderzeniowa

Fala uderzeniowa – pneumatycznie wytworzona przy pomocy specjalnego aparatu fala mechaniczna, której ciśnienie rośnie w krótkim czasie do bardzo wysokich wartości. Zabieg wykonuje się przykładając aplikator do miejsca zmienionego chorobowo, nasmarowanego uprzednio substancją sprzęgającą. Fala uderzeniowa wykazuje działanie: przeciwbólowe, defragmentacyjne, regeneracyjne oraz relaksacyjne. Jak dowodzą wyniki badań, jest to jedna z najskuteczniejszych metod terapeutycznych. Jej pierwsze efekty lecznicze są bowiem zauważalne już po 3-5 zabiegach.

Wskazania: kolano skoczka, ból ścięgna rzepki, kolano biegacza łokieć tenisisty/ golfisty, zapalenie nadkłycia promieniowy/ łokciowy, ostroga piętowa, zapalenie powięzi podeszwowej stopy, syndrom bólów mięśniowo-nerwowych, ból ścięgna podeszwowego, ból ścięgna Achillesa, syndrom brzegu kości piszczelowej, bóle barku, zwapnienia w obrębie mięśni i tkanek miękkich stawów, stany pourazowe-krwiaki, zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego, bóle w pachwinie (przeciążeniowe z mm. przywodzicieli uda), punkty spustowe.

Przeciwwskazania: zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepica, rozrusznik serca, implanty, endoprotezy, protezy, ostre stany zapalne, stany gorączkowe, choroby nowotworowe, zaawansowana osteoporoza, ostre stany pourazowe, polineuropatie, kortykosterydoterapia, ciąża, chrząstka wzrostowa u dzieci.

Fototerapia

Fototerapia pociąga za sobą eksponowanie skóry na promienie UV. Jest to standardowe leczenie pacjentów w zaawansowanej łuszczycy, którzy nie reagują na miejscowe leczenie.

Leczenie to odbywa się zwykle w gabinetach lekarskich, szpitalach, czy w domu.

  • UVB jest rodzajem leczenia, pociągającym za sobą konieczność eksponowania skóry na promienie UVB. Jest to powszechnie stosowane, bezpieczne i przynoszące bardzo dobre efekty leczenia. Nowoczesne wąskie pasmo 31 nm tzw. narrow band umożliwia terapię bez stosowania leków.
  • PUVA (psolareny plus promieniowanie UVA) to inaczej połączenie leków uwrażliwiających na światło z promieniowaniem UVA, nazwane również fotochemioterapią.

Terapia domowa: pacjenci, którzy mieszkają daleko od gabinetów wyposażonych w sprzęt do fototerapii lub nie mają czasu na codzienne naświetlania, mogą zakupić takowy do stosowania w domu. Decyzja ta wymaga jednak konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Pacjenci z bardzo zaawansowaną i wycieńczającą postacią łuszczycy powinni udać się do szpitala w celu skoncentrowania się na leczeniu promieniowaniem UV przez zastosowanie silniejszej dawki.

Większość pacjentów czuje się lepiej po około 6-12 miesiącach, dlatego po tym okresie można zmniejszyć intensywność leczenia.

Krioterapia

Krioterapia polega na zastosowaniu na powierzchnię ciała temperatury kriogenicznej, poniżej -100 st C w czasie od 2 do 3 minut. Celem zabiegu jest wywołanie i wykorzystanie fizjologicznych reakcji ustroju na zimno. Głębokie przekrwienie tkanek występujące po chwilowym schłodzeniu ułatwia wykonywanie ćwiczeń leczniczych. Zabieg wykazuje działanie: przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i zmniejszające napięcie mięśni.

Wskazania: ostre zapalenia tkanek miękkich okołostawowych, obrzęki po złamaniu kości oraz zwichnięciu i skręceniu stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekłe zapalenie kręgosłupa szyjnego, zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym – dna moczanowa, zwalczanie przewlekłego i patologicznego bólu (metoda zachowawcza), zwalczanie odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej, ostre i zadawnione urazy sportowe lub pooperacyjne.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość na zimno, stany zapalne układu moczowego, choroby układu krążenia.

Laseroterapia

Laserotrapia – stymulacja światłem laserowym, powodująca wiele korzystnych efektów, m.in. poprawę mikrokrążenia, pobudzenie angigenezy, wzrost aktywności enzymów oraz zmiany w wydzielaniu neuroprzekażników i hormonów. Wymienione efekty wywołują działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, dzięki czemu przyspieszeniu ulegają procesy regeneracji tkankowej oraz resorpcji płynów wysiękowych.

Wskazania: trądzik pospolity, choroba zwyrodnieniowa stawów, przewlekłe stany zapalne, utrudniony zrost kostny, przeciążenia mięśni oraz tkanek miękkich i okołostawowych, nerwobóle nerwów obwodowych, trudno gojące się rany i owrzodzenia.

Przeciwwskazania: stany nowotworowe i zagrożenia nowotworem, z uwagi na pobudzające działanie lasera.

Leczenie UVB

Ten rodzaj terapii pociąga za sobą konieczność eksponowania skóry na promienie UV, w tym przypadku UVB, które jest szczególnie efektywne w leczeniu łuszczycy. Znajduje się ono w naturalnym świetle słonecznym. Terapia promieniami UVB jest powszechnie stosowana, bezpieczna i przynosi bardzo dobre efekty w leczeniu łuszczycy.

Istnieją dwa rodzaje leczenia UVB:

  • UVB – szerokie pasmo,
  • UVB 311 nm – wąskie pasmo, podobne do szerokiego, ale emitujące specyficzny rodzaj UV, szczególnie korzystny w leczeniu łuszczycy.

Efekty leczenia pasmem wąskim są widoczne już przy dwóch do trzech zabiegach w tygodniu, podczas gdy pasmo szerokie wymaga częstszego naświetlania, aby przynieść te same wyniki.

Wąskie pasmo może także zastąpić PUVA (połączenie leków z światłem UVA). Jest ono łatwiejsze do zniesienia i bezpieczniejsze, gdyż prawdopodobnie w mniejszym stopniu przyczynia się do powstania raka skóry.

Terapia promieniami UVB może być stosowana u zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Zabieg przynosi to efekty u około 2/3 pacjentów, którzy reagują na światło słoneczne, dlatego też jest często stosowany, kiedy miejscowe leczenie nie przynosi skutków.

Jak to działa?
Promienie UVB wpływają bardzo dobrze na kondycję skóry, poprzez zmniejszenie liczby komórek odpowiedzialnych za rozwój łuszczycy oraz redukują powstałe stany zapalne.

Aby leczenie było skuteczne, konieczne jest regularne leczenie skóry przez dłuższy okres czasu w placówkach medycznych lub pod kontrolą lekarza w domu.

W trakcie zabiegu pacjenci naświetlają odsłonięte miejsca zmienione chorobowo, natomiast miejsca niezmienione zostają przysłonięte. Długość terapii zależy od tego, jak dana osoba reaguje na światło, np. osoby z jaśniejszą karnacją powinny zaczynać od krótszego czasu naświetlania niż osoby z karnacją ciemniejszą. Dodatkowo, dla lepszej kontroli naświetlania, osoby poddające się terapii powinny prowadzić tabelę leczenia. Dzięki tej prostej czynności leczenie stanie się bezpieczniejsze. Trzeba zaznaczyć, że terapia ta działa skutecznie, wtedy kiedy pacjenci przestrzegają rozkładu tygodniowego naświetlania

Jak powszechnie wiadomo – promieniowanie UV powoduje raka skóry. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjenci co jakiś czas przeprowadzali badania kontrolne. Pozwoli to na wykluczyć powstania raka skóry. W tym przypadku trudno jest bowiem ustalić związek pomiędzy leczeniem promieniami UVB i rakiem skóry u pacjentów, poddających się takiej terapii.

Wskazówki w używaniu promieniowania UVB

  • przykrywamy niezmienione chorobowo obszary ciała papierem, materiałem lub kremem do opalania,
  • ochraniamy kremem do opalania wrażliwe obszary ciała jak: usta, szyja czy głowa,
  • liczymy się z tym, że podczas leczenia może nastąpić pogorszenie się stanu zdrowia,
  • jeżeli występuje świąt skóry lub jest ona nadmiernie zaczerwieniona należy obniżyć dawkę naświetlania,
  • używając Lampy Dermalight 80 bezpośrednio na skórę głowy, unikamy zatykania porów w skórze, co spowoduje powstanie niewielkich wyprysków, poprzez rozczesywanie włosów grzebieniem,
  • dodatkowo po naświetlaniu stosujemy specjalne olejki pielęgnacyjne, które uchronią skórę przed nadmiernym wysuszeniem.

Pacjenci z bardzo zaawansowaną i wycieńczającą postacią łuszczycy powinni udać się do szpitala w celu skoncentrowania się na leczeniu promieniowaniem UVB poprzez zastosowanie silniejszej dawki.

Większość pacjentów czuje się lepiej po około 6-12 miesiącach, dlatego po tym okresie można zmniejszyć intensywność leczenia.

Magnetoterapia

Pole magnetyczne działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Pobudza przemianę materii, procesy oddychania komórkowego regeneracji tkankowej. Usprawnia krążenie krwi, hamuje procesy destrukcyjne w stawach, przyspiesza gojenie ran. Ponadto przyspiesza zrastanie i gojenie złamań i stłuczeń kości, polepsza krążenie krwi, zwiększa dotlenienie, tonizuje napięcia mięśniowe, działa antystresowo, przyspiesza wydalanie toksyn, znosząc dyskomfort spowodowany bólem czy stresem.

Wskazania: rwa kulszowa, choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa i stawów, stany pourazowe, bóle reumatyczne, nerwobóle, migreny, bóle głowy, bóle mięśniowe, bóle pourazowe, bóle pleców i krzyża.

Przeciwwskazania: ciąża, choroba nowotworowa, gruźlica, nadczynność tarczycy, krwawienia, ciężkie infekcje, niestabilna choroba wieńcowa, stan po wszczepieniu rozrusznika.

Ozonoterapia (terapia tlenowo-ozonowa)

Metoda wspomagająca leczenie podstawowe, zwłaszcza w tych przypadkach, w których leczenie rutynowe nie daje zadowalających wyników. Ozonoterapia jest dobrze zbadaną oraz szeroko stosowaną metodą, której działanie jest powtarzalne i bezpieczne. Mechanizm działania ozonu in vivo polega na inaktywacji bakterii, wirusów, grzybów i pierwotniaków, stymulacji metabolizmu tlenowego oraz aktywacji układu odpornościowego. Ozonoterapia jest powszechnie stosowana w leczeniu ran zainfekowanych, chorób układu krążenia oraz wielu innych chorób przewlekłych. Udowodniono, że mieszanina tlenowo-ozonowa ma dobroczynne działanie na organizm ludzki, gdyż aktywizuje mechanizmy obronne, mające korzystny wpływ na procesy zapalne wykazuje silne działanie bakteriobójcze, grzybiczobójcze oraz pierwotniakobójcze. Do najważniejszych zalet ozonoterapii niewątpliwie należą: brak skutków niepożądanych, duża efektywność, szybka reakcja, ekonomiczność (w porównaniu z leczeniem farmakologicznym).

Wskazania: owrzodzenia różnej etiologii, niedokrwienia różnej etiologii, pourazowe zapalenie kości i tkanek miękkich, posocznica, zmiany egzematyczne, oparzenia, zaburzenia krążenia, choroby skórne (trądzik, liszaj, opryszczka, ropnie), zaburzenia krążenia, zgorzel gazowa, owrzodzenia spowodowane schorzeniami naczyń żylnych, trudno gojące się rany i odleżyny.

Przeciwwskazania: nadczynność tarczycy, świeży zawał mięśnia sercowego, niewyrównane nadciśnienie tętnicze, ciąża, zatrucie alkoholem.

Taping medyczny

Taping medyczny opiera się na działaniu system autoregeneracji organizmu, ulepszając go poprzez aktywację układów neurologicznego i krążenia.

Mięśnie człowiekowi nie są potrzebne tylko do przemieszczania się i dźwigania ciężaru ciała, kontrolują one również krążenie żylne i limfatyczne. To właśnie z tego powodu zaburzenia funkcji mięśni mogą dawać objawy wielo systemowe. Terapeuci z Japonii i Korei odkryli, iż można aktywować naturalny proces powrotu do zdrowia, używając elastycznych plastrów. Dzięki ich zaangażowaniu wykształcił się nowy sposób leczenia schorzeń nerwowych, mięśniowych, narządowych.

Jak wiadomo mięśnie bezustannie kurczą się i rozciągają w swoim zakresie, natomiast kiedy nadmiernie się rozciągają bądź kurczą (np. poprzez podniesienie zbyt dużego ciężaru) dochodzi do urazów, co prowadzi do powstawania ognisk zapalnych. Kiedy w mięśniu wytwarza się zapalenie obserwujemy obrzęk, sztywność i zmęczenie, ponadto przestrzeń pomiędzy mięśniem a skórą ulega zmniejszeniu, uciskając na naczynia limfatyczne. Zwężenie w efekcie doprowadza do ucisku na znajdujące się w skórze receptory bólowe, wywołując ból. Plastry, podnosząc skórę, zwiększają tą przestrzeń, co działa przeciwbólowo i wzmaga przepływ limfy.

Właściwości plastrów medycznych: mogą się rozciągać 130-140% swojej długości spoczynkowej, rozciągają się tylko na długość, grubość plastrów jest taka sama jak ludzkiej skóry, nie ma na nich maści ani lekarstw, można je nosić przez kilka dni, są wodoodporne, w zależności od celu, jaki chcemy osiągnąć musimy się zastanowić, czy rozciągać plaster (i ewentualnie jak mocno), czy nie.

Warto pamiętać, iż dla uszkodzonych mięśni naklejany plaster jest nierozciągnięty. W takim przypadku zamiast plastra naciągamy skórę w miejscu uszkodzenia. Osiągamy to poprzez rozciągnięcie mięśnia i stawów w tym rejonie. W tej technice skóra jest podniesiona, co umożliwia poprawę krążenia krwi i płynów limfatycznych pod jej powierzchnią. Kiedy mamy do czynienia z uszkodzonym stawem czy więzadłem, plaster powinien być rozciągnięty zanim nakleimy go na skórę. Zniszczone stawy, więzadła nie są w stanie spełniać swoich funkcji, wiec zdają się na rozciągnięty dla korekcji plaster. W zależności od urazu taśma będzie bardziej lub mniej rozciągnięta, co nie oznacza, że technika ulegnie zmianie. Podstawowa zasada przy plastrowaniu osłabionych mięśni brzmi: umieścić plaster dookoła mięśnia, zaczynając od przyczepu początkowego, podążając wzdłuż i kończąc na jego przyczepie końcowym.

Aby zapobiegać drętwieniu i nadmiernym skurczom, plaster powinien być naklejony od przyczepu końcowego do początkowego. Ważne jest także, aby w każdym przypadku rozciągać skórę przed naklejeniem plastra. Szczególnie ważne jest to przy bólu mięśniowym – bez wcześniejszego naciągnięcia skóry, metoda nie będzie przynosić spodziewanych rezultatów.

Tecar Terapia

Tecar Terapia – jest zwrotem w medycynie fizjoterapeutycznej i dystansuje inne terapie ze względu na swoją jednolitość. Jej odmienność, w porównaniu z wykorzystywanymi dotychczas podobnymi urządzeniami, opiera się na działaniu fali radiowej wysokiej częstotliwości w zakresie 470 KHZ. Diatermia jest określana jako terapia nieinwazyjna, zdolna do przyspieszenia naturalnych procesów leczniczych, dzięki działaniu w głębszych warstwach tkanek. Tecar Terapia pobudza tkanki, zwiększając unaczynienie i powodując rozszerzenie naczyń, co finalnie hamuje postęp choroby. Może być używana po urazie, stanie zapalnym lub zabiegach operacyjnych, gwarantując optymalne rezultaty w krótkim czasie. Działając leczniczo i reparacyjnie, jest skutecznym narzędziem zabiegowym w stanach zapalnych i dolegliwościach po różnego rodzaju urazach. Pierwsze rezultaty są zauważalne już od pierwszego zabiegu i związane są ze zmniejszeniem bólu i opuchlizny. Dzięki stymulacji systemu limfatycznego, zauważa się wzrost procesów reparacyjnych, zmniejszających znacząco czas zdrowienia pacjenta.

Wskazania: przykurcze, naciągnięcia, obrzęki, zapalenie ścięgien, stany zwyrodnieniowe stawów i artretyzm, uszkodzenie wiązadeł, newralgie, zapalenia kaletki maziowej, zapalenia mięśni, zapalenia skóry, bóle mięśni, zapalenia okołostawowe.

Przeciwwskazania: choroby nowotworowe, zaburzenia krążenia, gruźlica, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ropne zapalenia ucha środkowego i pęcherzyka żółciowego, ropniaki, obrzęki, zakrzepowe zapalenie żył, żylaki, metalowe implanty, rozrusznik serca. Diatermii nie stosuje się w ciąży, w trakcie miesiączki oraz u dzieci.

MECHANIZM DZIAŁANIA Technologia wykorzystuje energię, używając radioczęstotliwości równej 0,5 Mhz, która pozwala na dostarczenie energii za pomocą przepływu prądu przez efekt oporu. Urządzenie funkcjonuje dzięki oporności, skupiając się w tkankach odporniejszych, takich jak kości, ścięgna i wiązadła. Technologia polega na generowaniu energii do wnętrza tkanki za pośrednictwem ramienia rezystywnego. Mechanizm inicjujący emituje sygnał 0,5 Mhz mocy zmiennej. Taka technologia pozwala na zabiegi na powierzchni skóry zamiast głęboko w tkankach biologicznych. Za pośrednictwem tego mechanizmu generują się następujące efekty:

  • przeniesienie energii,
  • stymulacja naturalnych ładunków elektrycznych,
  • przyspieszenie metabolizmu komórkowego na skutek stymulacji błony komórkowej,
  • efekt joule’a (przemieszczających się ładunków elektrycznych),
  • wzrost szybkości przepływu krwi.

Skuteczność diatermii potwierdzają uzyskiwane po zabiegu efekty biologiczne:

  • zwiększenie ciepła,
  • zmniejszenie napięcia mięśniowego,
  • większe zaopatrzenie w tlen i syntezy ATP,
  • rozszerzenie naczyń spowodowane większym przepływem krwi,
  • wchłonięcie obrzęków.

Zabiegi wykonuje mgr Łukasz Cierpich.

Terapia obrzękowa

​Terapia obrzękowa – zespół metod i technik fizjoterapeutycznych mający na celu eliminację lub minimalizację dolegliwości wywołanych obrzękiem (widocznym obrzmieniem naczyń limfatycznych), prowadzący do przywrócenia częściowej lub całkowitej sprawności ruchowej i równowagi psychicznej pacjenta. Ze względu na specyfikę schorzeń układu chłonnego, terapia obrzękowa jest podstawowym – poza farmakologią – sposobem leczenia chorób naczyń i przewodów limfatycznych. Skuteczność terapii obrzękowej gwarantuje połączenie różnych działań fizjoterapeutycznych takich, jak:

  • manualny drenaż limfatyczny,
  • terapia obrzęku,
  • terapia kompresji (uciskowa),
  • terapia ruchowa przy zachowaniu kompresji,
  • wysokie ułożenie kończyn,
  • terapia oddechowa.

Wskazania: obrzęki limfatyczne pierwotne i wtórne (najczęściej nabyte na skutek zabiegów stosowanych podczas leczenia nowotworów), obrzęki pourazowe, obrzęk żylny, obrzęki powstałe na skutek braku aktywności ruchowej, obrzęki lipidowe, obrzęki idiomatyczne, chroniczne obrzęki zapalne, obrzęki towarzyszące zaburzeniom krążenia tętnic.

Przeciwwskazania: ogólne: ostra tromboza, ostre zapalenia bakteryjne i wirusowe, ostre egzemy skórne, nieleczony nowotwór lub nawroty nowotworu, niewyrównana niewydolność serca; w rejonie szyi: nadczynność tarczycy, syndrom zatoki tętnicy szyjnej, zaburzenia rytmu serca; w rejonie brzucha: ciąża, bóle brzucha o znanym i nieznanym podłożu.

Ultradźwięki

Ultradźwięki to fale akustyczne o wysokiej częstotliwości (1-3 MHz).Tkanka naświetlana tego typu falami podlega mikromasażowi, którego efektem jest zwiększona temperatura, przyspieszone mikrokrążenie. Mają działanie przeciwbólowe, rozluźniające, przyspieszające gojenie. Ponadto korzystnie wpływają na poprawę ukrwienia, wrost potencjału błonowego komórki, polepszenie przewodnictwa nerwowego, zmniejszenie napięcia mięśniowego i zmniejszenie napięcia błony mięśniowej gładkiej.

Wskazania: choroby zwyrodnieniowe stawów i kręgosłupa, stany pourazowe (złamania, przykurcze, skręcenia, naderwania, krwiaki), schorzenia reumatologiczne (reumatolidalne zapalenia stawów, reumatyzm okołostawowy, choroba bechterewa), schorzenia neurologiczne (neuralgie, zapalenia nerwów, postępujący zanik mięśni, piramidowe i pozapiramidowe zespoły hipertoniczne i kurczowe, bóle poamputacyjne, choroby skóry (twardzina, owrzodzenia blizny).

Przeciwwskazania: ciąża, choroba nowotworowa, stan po wszczepieniu rozrusznika, obecność implantów metalowych w okolicy zabiegu, ostre stany zapalne, wyniszczenie organizmu.

Chat został uruchomiony